Ustawie o Policji daleko do doskonałości. Nie brakuje w niej przepisów nieprecyzyjnych, archaicznych czy zwyczajnie nieżyciowych. Kilka takich kontrowersyjnych regulacji można znaleźć też w rozdziale dotyczącym odpowiedzialności dyscyplinarnej policjantów. W niniejszym wpisie wskażę trzy przykłady absurdów postępowania dyscyplinarnego z punktu widzenia obwinionego i obrońcy.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą postępowanie dyscyplinarne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą postępowanie dyscyplinarne. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 4 lipca 2019
Trzy największe absurdy postępowania dyscyplinarnego w Policji
Ustawie o Policji daleko do doskonałości. Nie brakuje w niej przepisów nieprecyzyjnych, archaicznych czy zwyczajnie nieżyciowych. Kilka takich kontrowersyjnych regulacji można znaleźć też w rozdziale dotyczącym odpowiedzialności dyscyplinarnej policjantów. W niniejszym wpisie wskażę trzy przykłady absurdów postępowania dyscyplinarnego z punktu widzenia obwinionego i obrońcy.
poniedziałek, 1 lipca 2019
Zatarcie kary dyscyplinarnej w Policji
Gdy opadnie już kurz po prawomocnie zakończonym postępowaniu dyscyplinarnym, pojawia się u każdego policjanta chęć jak najszybszego zapomnienia o całej sprawie i wymazania jej z kartoteki. W tym momencie istotna staje się znajomość instytucji zatarcia ukarania. Wyjaśnię dziś na czym ona polega i dlaczego jest tak ważna.
piątek, 28 czerwca 2019
Konsekwencje finansowe wymierzenia kary dyscyplinarnej w Policji
![]() |
| ©Anton Gvozdikov - stock.adobe.com |
Podstawową konsekwencją uznania
policjanta za winnego popełnienia przewinienia dyscyplinarnego
polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub
nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej jest wymierzenie kary
dyscyplinarnej. Z faktem wymierzenia kary dyscyplinarnej wiążą się
również sankcje finansowe, które policjant może odczuwać jeszcze
długi czas po ukaraniu. O ile w przypadku wymierzenia kary wydalenia
ze służby, skutki finansowe w postaci utraty źródła utrzymania
wydają się oczywiste o tyle przy orzeczeniu innych kar prezentuje
się to różnorodnie.
poniedziałek, 16 lipca 2018
Kara dyscyplinarna po zwolnieniu policjanta ze służby
Wobec policjanta toczy się postępowanie dyscyplinarne. W międzyczasie obwiniony funkcjonariusz zgłasza na piśmie swoje wystąpienie ze służby w myśl art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Czy w takiej sytuacji postępowanie dyscyplinarne będzie kontynuowane? Czy wymierzenie kary dyscyplinarnej po zgłoszeniu wystąpienia ze służby jest możliwe? Zapraszam do lektury.
poniedziałek, 24 lipca 2017
Uwaga na termin zaskarżenia orzeczenia dyscyplinarnego!
Czujność należy zachować m.in. w sytuacji, gdy obwiniony funkcjonariusz zdecyduje się na ustanowienie obrońcy.
piątek, 23 czerwca 2017
Raport przed wymierzeniem kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby
Postępowanie dyscyplinarne w Policji prowadzi rzecznik dyscyplinarny. Gromadzi dowody, sporządza sprawozdanie z przeprowadzonych czynności i proponuje jaką karę wymierzyć obwinionemu. Nie on jednak decyduje o ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy dyscyplinarnej, ale przełożony dyscyplinarny - komendant, z którym obwiniony w toku sprawy co do zasady ani razu nie staje "oko w oko". Przełożony dyscyplinarny nie ma bowiem obowiązku wysłuchania obwinionego przed wydaniem orzeczenia kończącego to postępowanie. Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, kiedy przełożony ma zamiar orzec wobec funkcjonariusza najsurowszą karę, jaką jest wydalenie ze służby.
niedziela, 11 czerwca 2017
Kary w postępowaniu dyscyplinarnym
W jaki sposób może zostać ukarany funkcjonariusz Policji w przypadku uznania go za winnego przewinienia dyscyplinarnego? Ustawa o Policji (art. 134a) przewiduje katalog kar jakie mogą zostać wymierzone policjantowi.
1. Nagana.
Kara nagany oznacza wytknięcie ukaranemu przez przełożonego dyscyplinarnego niewłaściwego postępowania. Jest to najłagodniejsza sankcja dyscyplinarna.
2. Zakaz opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania.
Kara zakazu opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania oznacza zakaz opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania przez ukaranego pełniącego służbę w systemie skoszarowanym. Karę wymierza się na okres od 3 do 14 dni.
W czasie odbywania kary zakazu opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania ukarany jest zobowiązany:
1) w czasie wolnym od zajęć służbowych przebywać w jednostce organizacyjnej Policji, w której pełni służbę, lub innym miejscu wyznaczonym przez przełożonego;
2) zgłaszać się do przełożonego lub innego wskazanego policjanta w określonych odstępach czasu, nie częściej jednak niż cztery razy na dobę.
3. Ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku.
Kara ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku oznacza wytknięcie ukaranemu niewłaściwego postępowania i uprzedzenie go, że jeżeli ponownie popełni przewinienie dyscyplinarne, może zostać wyznaczony na niższe stanowisko służbowe w trybie dyscyplinarnym lub ukarany surowszą karą dyscyplinarną. Ostatnia z dość łagodnych sankcji.
4. Wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe.
Kara wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe oznacza odwołanie lub zwolnienie z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i powołanie lub mianowanie na stanowisko służbowe niższe od dotychczas zajmowanego. Przeniesienie na niższe stanowisko wiąże się ze zmniejszeniem uposażenia. Co istotne przed zatarciem kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe policjanta nie można powołać lub mianować na wyższe stanowisko służbowe. Jest to więc już dość dotkliwa sankcja, którą obwiniony realnie odczuje.
5. Obniżenie stopnia.
Kara obniżenia stopnia oznacza obniżenie posiadanego stopnia policyjnego. Karę tę można wymierzyć tylko obok kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe lub kary wydalenia ze służby.
6. Wydalenie ze służby.
Jest to najsurowsza kara jaka może zostać wymierzona policjantowi za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego. Wymierzana za najcięższe uchybienia.
Należy pamiętać, że za popełnione przewinienie dyscyplinarne można wymierzyć tylko jedną karę dyscyplinarną. Jedynym wyjątkiem w tym zakresie jest obniżenie stopnia, które jest wymierzane obok przeniesienia na niższe stanowisko, ewentualnie w przypadku wydalenia ze służby.
Za popełnienie kilku przewinień dyscyplinarnych można wymierzyć jedną karę dyscyplinarną, odpowiednio surowszą.
piątek, 9 czerwca 2017
Dyscyplinarka w Policji - przedawnienie
Czy postępowanie dyscyplinarne można wszcząć w każdym czasie? Czy karę dyscyplinarną można wymierzyć po kilku latach od popełnienia przewinienia dyscyplinarnego? Na te pytania postaram się odpowiedzieć w niniejszym wpisie.
Zgodnie z art. 135 ustawy o Policji postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się po upływie 90 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego.
Istotne jest w tym przypadku to, kiedy po raz pierwszy przełożony dyscyplinarny (właściwy komendant) uzyska informację o takim zachowaniu policjanta, które może być kwalifikowane jako naruszenie dyscypliny służbowej.
Nawet jeśli postępowanie dyscyplinarne zostanie wszczęte wobec policjanta w terminie 90 dni od popełnienia deliktu dyscyplinarnego, to w grę wchodzi jeszcze przedawnienie karalności. Kary dyscyplinarnej nie można bowiem wymierzyć po upływie 2 lat (w 2020r. nastąpiła zmiana przepisów w tym zakresie, wcześniej był to 1 rok) od dnia popełnienia przewinienia dyscyplinarnego.
UWAGA! Należy jednak pamiętać, że bieg powyższego terminu jest wstrzymywany w przypadku zawieszenia postępowania. Teoretycznie więc w takim przypadku kara dyscyplinarna może zostać wymierzona po upływie 2 lat od zaistnienia zdarzenia, którego dotyczy dyscyplinarka.
Sytuacja zmienia się diametralnie jeśli przewinieniem dyscyplinarnym jest czyn zawierający jednocześnie znamiona przestępstwa lub wykroczenia albo przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego. Upływ terminu przedawnienia dla wymierzenia kary dyscyplinarnej nie może nastąpić wówczas wcześniej niż terminów przedawnienia karalności tych przestępstw lub wykroczeń. Wówczas terminy te liczone są w latach na takich zasadach jakie są przewidziane w Kodeksie karnym, Kodeksie skarbowym czy Kodeksie wykroczeń.
W tym miejscu chciałbym przypomnieć, że ostatnio zmieniły się regulacje dotyczące przedawnienia wykroczeń. Od 1 czerwca 2017r. obowiązuje 3 letni termin przedawnienia takich czynów pod warunkiem jednak, że w ciągu roku od popełnienia czynu zostało wszczęte postępowanie w sprawie o wykroczenie. Jeśli zatem przewinienie dyscyplinarne będzie mogło zostać potraktowane jednocześnie jako wykroczenie i zostanie wszczęte w tym zakresie postępowanie wykroczeniowe, to wówczas wymierzenie kary dyscyplinarnej wobec funkcjonariusza będzie możliwe nawet w okresie 3 lat od popełnienia tego przewinienia.
Przeczytaj także:
czwartek, 8 czerwca 2017
Możliwość uzyskania kopii dokumentów z akt postępowania dyscyplinarnego
Jeden z czytelników bloga zwrócił się do mnie drogą mailową z zapytaniem, czy obwiniony funkcjonariusz Policji podczas przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich notatek może także wykonać fotokopię dokumentów znajdujących się w tych aktach (przy wykorzystaniu własnych urządzeń) bądź uzyskać ich kserokopię? Odpowiedzi postanowiłem udzielić na blogu.
środa, 8 lutego 2017
Czy warto mieć obrońcę w postępowaniu dyscyplinarnym?
Ustawa o Policji daje Tobie uprawnienie do ustanowienia w postępowaniu dyscyplinarnym obrońcy.
Może być nim inny policjant (np. Twój kolega), ale przede wszystkim radca prawny lub adwokat.
Oczywiście to, czy jako obwiniony będziesz bronić się sam, czy skorzystasz z pomocy obrońcy zależy tylko i wyłącznie od Ciebie. Wsparcie drugiej osoby, zwłaszcza prawnika, który posiada doświadczenie w tego typu sprawach może okazać się jednak nieocenione.
Jeśli nie wiesz:
- czy składać w sprawie wyjaśnienia,
- czy zgłaszać wnioski dowodowe,
- masz problem z napisaniem zażalenia lub odwołania,
w takiej sytuacji warto abyś skorzystał z pomocy fachowca np. adwokata. Dzięki temu zaoszczędzisz sobie sporo stresu, ale czasem także i żmudnego analizowania przepisów oraz orzecznictwa.
Jeśli chciałbyś skorzystać z pomocy obrońcy, postaraj się to aby ustanowić go jak najszybciej, aby miał on możliwość udziału w postępowaniu od samego początku. Umożliwi mu to uczestniczenie w przesłuchaniu najistotniejszych świadków, czy też zgłoszenie stosownych wniosków dowodowych. Łatwiej będzie mu też sporządzić odwołanie lub skargę do sądu w przypadku wydania negatywnego orzeczenia.
Pamiętaj, że jeśli zgłosisz się do adwokata za późno pewnych czynności nie będzie można już wykonać lub powtórzyć!
Obwiniony powinien ze swoim obrońcą współpracować i unikać podejmowania działań bez konsultacji z nim lub bez uprzedzenia. Warto aby zasady tej przestrzegały obie strony.
wtorek, 7 lutego 2017
Uprawnienia obwinionego w postępowaniu dyscyplinarnym
W toku postępowania dyscyplinarnemu obwinionemu przysługują uprawnienia, o których warto wiedzieć i z których warto korzystać. Mówi o nich art. 135f ustawy o Policji. Zgodnie z tym przepisem obwiniony ma prawo do:
1) odmowy składania wyjaśnień;
2) zgłaszania wniosków dowodowych;
3) przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich notatek,
4) ustanowienia obrońcy, którym może być policjant, adwokat albo radca prawny;
5) wnoszenia do przełożonego dyscyplinarnego zażaleń na postanowienia wydane w toku postępowania przez rzecznika dyscyplinarnego, w terminie 3 dni od dnia doręczenia i w przypadkach wskazanych w ustawie.
Oczywiście każdy obwiniony powinien zostać o tych uprawnieniach pouczony w momencie zawiadomienia go o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego. Brak takiego pouczenia może stanowić poważne uchybienie proceduralne.
Ocena czy jako obwiniony powinieneś składać wyjaśnienia, czy też skorzystać z "prawa do milczenia" zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Nie ma na to uniwersalnej recepty.
Potrzeba zgłaszania wniosków dowodowych może kształtować się różnie w zależności od rodzaju sprawy, przebiegu postępowania i działań podejmowanych przez rzecznika dyscyplinarnego. W tym przypadku można jednak sformułować generalną zasadę. Jeśli uważasz, że w aktach sprawy powinien znaleźć się dokument świadczący na Twoją korzyść lub uznajesz za konieczne przesłuchanie jakiegoś świadka powinieneś złożyć w tym zakresie pismo lub oświadczenie do protokołu (np. w takcie przesłuchania). Jeśli osoba prowadząca postępowanie dyscyplinarne oddali Twoje wnioski dowodowe, postanowienie w tym zakresie możesz zaskarżyć w terminie 3 dni od momentu jego otrzymania.
W toku sprawy możesz zapoznać się z aktami postępowania. Jest to ważne uprawnienie. Dzięki niemu możesz sprawdzić jakie dowody zostały w sprawie zgromadzone i czy istnieje konieczność ich uzupełnienia. Z aktami możesz zapoznawać się wielokrotnie. Po zakończeniu czynności gromadzenia dowodów przez osobę prowadzącą postępowanie powinieneś zostać zawiadomiony o terminie ostatecznego zapoznania się z aktami. Wówczas w terminie 3 dni od zapoznania możesz zażądać uzupełnienia akt.
Jeśli ustanowisz obrońcę będzie on uprawniony do działania w całym postępowaniu dyscyplinarnym. Należy pamiętać, że udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego działania w nim obwinionego. Oznacza to, że obwiniony może niezależnie od swojego obrońcy np. zgłaszać wnioski dowodowe (zalecam jednak w tym zakresie współpracę).
Pamiętaj o powyższych uprawnieniach, gdy zostanie przeciwko Tobie wszczęte postępowanie dyscyplinarne.
poniedziałek, 6 lutego 2017
Postępowanie dyscyplinarne rządzi się swoimi prawami
W dzisiejszym wpisie chciałbym zwrócić uwagę na pewną istotną kwestię dotyczącą postępowania dyscyplinarnego, a która bywa często przedmiotem pomyłek, a mianowicie: procedurę nakładania kar dyscyplinarnych względem policjantów określa ustawa o Policji, a nie kodeks postępowania administracyjnego.
Postępowanie dyscyplinarne toczy się na zasadach przewidzianych w rozdziale 10 ustawy o Policji oraz rozporządzenia w sprawie szczegółowego trybu wykonywania czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w stosunku do policjantów. Art. 135p ustawy o Policji dodatkowo pozwala stosować odpowiednio, w zakresie nieuregulowanym w niej przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych. Ustawa o Policji w kontekście postępowania dyscyplinarnego w żadnym miejscu nie odsyła do Kodeksu postępowania administracyjnego. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza w kontekście ewentualnego zaskarżania orzeczeń dyscyplinarnych.
Postępowanie dyscyplinarne toczy się na zasadach przewidzianych w rozdziale 10 ustawy o Policji oraz rozporządzenia w sprawie szczegółowego trybu wykonywania czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w stosunku do policjantów. Art. 135p ustawy o Policji dodatkowo pozwala stosować odpowiednio, w zakresie nieuregulowanym w niej przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych. Ustawa o Policji w kontekście postępowania dyscyplinarnego w żadnym miejscu nie odsyła do Kodeksu postępowania administracyjnego. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza w kontekście ewentualnego zaskarżania orzeczeń dyscyplinarnych.
W wielu odwołaniach i skargach do wojewódzkich sądów administracyjnych na orzeczenia dyscyplinarne można spotkać się z formułowaniem zarzutów dotyczących naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (np. art. 77, 80 i 81 k.p.a.). Oczywiście jest to nieprawidłowa praktyka.
Jeśli przyjdzie Tobie sporządzać odwołanie od niekorzystnego orzeczenia w postępowaniu dyscyplinarnym, to wskazywać w nim powinieneś przede wszystkim na naruszenia przepisów ustawy o Policji. W pewnych przypadkach mogą się również pojawić zarzuty dotyczące naruszenia przepisów aktów wykonawczych, które zostały wydane na podstawie ustawy o Policji (rozporządzeń).
Podobnie sprawa konstruowania zarzutów będzie wyglądała w przypadku składania skargi do sądu administracyjnego. Zarzuty naruszenia przepisów z KPA w odniesieniu do postępowania dyscyplinarnego Sąd z dużym prawdopodobieństwem uzna za bezzasadne. Piszę "z dużym prawdopodobieństwem" bo zdarza się, że same sądy popełniają ten błąd (!) i potrafią uznać, że w postępowaniu dyscyplinarnym doszło do naruszenia przepisów KPA.
Na szczęście, nawet jeśli skonstruowane przez Ciebie zarzuty okażą się nietrafne (zarzucisz naruszenie niewłaściwych przepisów), zawsze istnieje szansa na to, że sąd sam z siebie dopatrzy się nieprawidłowości i uchyli wadliwe orzeczenie. Postępowanie sądowo-administracyjne jest bowiem sformalizowane w mniejszym stopniu niż postępowanie cywilne czy karne. Teoretycznie możesz nie wskazać żadnego przepisu w swoich zarzutach, który mógł zostać naruszony. Do rozpoznania skargi wystarczy nawet samo wskazanie, że nie zgadzasz się z wydaną decyzją, uważasz ją za niesprawiedliwą i żądasz jej zmiany na swoją korzyść. Musisz mieć jednak świadomość, że Sąd najczęściej nie będzie wchodził w rolę detektywa i zweryfikuje tylko podstawowe kwestie. Naprowadzając go na uchybienia związane z naruszeniem konkretnych przepisów zdecydowanie zwiększasz swoje szanse na ewentualną wygraną.
Podobnie sprawa konstruowania zarzutów będzie wyglądała w przypadku składania skargi do sądu administracyjnego. Zarzuty naruszenia przepisów z KPA w odniesieniu do postępowania dyscyplinarnego Sąd z dużym prawdopodobieństwem uzna za bezzasadne. Piszę "z dużym prawdopodobieństwem" bo zdarza się, że same sądy popełniają ten błąd (!) i potrafią uznać, że w postępowaniu dyscyplinarnym doszło do naruszenia przepisów KPA.
Na szczęście, nawet jeśli skonstruowane przez Ciebie zarzuty okażą się nietrafne (zarzucisz naruszenie niewłaściwych przepisów), zawsze istnieje szansa na to, że sąd sam z siebie dopatrzy się nieprawidłowości i uchyli wadliwe orzeczenie. Postępowanie sądowo-administracyjne jest bowiem sformalizowane w mniejszym stopniu niż postępowanie cywilne czy karne. Teoretycznie możesz nie wskazać żadnego przepisu w swoich zarzutach, który mógł zostać naruszony. Do rozpoznania skargi wystarczy nawet samo wskazanie, że nie zgadzasz się z wydaną decyzją, uważasz ją za niesprawiedliwą i żądasz jej zmiany na swoją korzyść. Musisz mieć jednak świadomość, że Sąd najczęściej nie będzie wchodził w rolę detektywa i zweryfikuje tylko podstawowe kwestie. Naprowadzając go na uchybienia związane z naruszeniem konkretnych przepisów zdecydowanie zwiększasz swoje szanse na ewentualną wygraną.
sobota, 21 stycznia 2017
Kiedy policjant może odmówić wykonania rozkazu lub polecenia służbowego?
Zgodnie z ustawą o Policji (art. 132 ust. 3 pkt 1) naruszeniem dyscypliny służbowej jest odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu lub polecenia przełożonego, czy też organu (np. prokuratora) uprawnionego na podstawie ustawy do wydawania poleceń policjantom.
Czy każda odmowa lub niewykonanie polecenia lub rozkazu skutkowało będzie pociągnięciem policjanta do odpowiedzialności dyscyplinarnej?
poniedziałek, 16 stycznia 2017
Czy policjant może popełnić przewinienie dyscyplinarne w czasie wolnym od służby?
![]() |
| źródło: pixabay.com |
Naruszenie dyscypliny służbowej co do zasady dotyczy czynów polegających na przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych. Należy jednak pamiętać, że przewinienie dyscyplinarne może zostać popełnione nie tylko podczas służby, ale także i poza godzinami jej pełnienia. Wypowiedział się na ten temat Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazał, że "charakter stosunku służbowego policjanta, polegający na szczególnym podporządkowaniu, oznacza, iż przewinienie dyscyplinarne można popełnić także poza godzinami służby. Funkcjonariusz Policji także poza godzinami służby jest zobowiązany postępować w sposób, który nie budzi wątpliwości co do jego kwalifikacji etycznych" (wyrok NSA z 10 lutego 2012 r. sygn. akt: I OSK 1056/11).
niedziela, 15 stycznia 2017
Za co grozi odpowiedzialność dyscyplinarna w Policji?
Postępowanie dyscyplinarne to mało przyjemny temat, jednak wbrew pozorom może spotkać każdego funkcjonariusza, w myśl zasady "dajcie mi człowieka a paragraf się znajdzie".
Zgodnie z art. 132 ustawy o Policji, policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej.
Naruszenie dyscypliny służbowej
Naruszeniem dyscypliny służbowej jest taki czyn policjanta, który polega na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych.
Ustawa wskazuje, że naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności:
1) odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu lub polecenia przełożonego, względnie organu uprawnionego na podstawie ustawy do wydawania poleceń policjantom, z wyłączeniem rozkazów i poleceń, których wykonanie łączyłoby się z popełnieniem przestępstwa;
2) zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy;
3) niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach prawa;
4) wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego policjanta, jeżeli spowodowało to lub mogło spowodować szkodę służbie, policjantowi lub innej osobie;
5) postępowanie przełożonego w sposób przyczyniający się do rozluźnienia dyscypliny służbowej w podległej jednostce organizacyjnej lub komórce organizacyjnej Policji;
6) stawienie się do służby w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka oraz spożywanie alkoholu lub podobnie działającego środka w czasie służby albo w obiektach lub na terenach zajmowanych przez Policję;
7) utrata służbowej broni palnej, amunicji lub legitymacji służbowej;
8) utrata przedmiotu stanowiącego wyposażenie służbowe, którego wykorzystanie przez osoby nieuprawnione wyrządziło szkodę obywatelowi lub stworzyło zagrożenie dla porządku publicznego lub bezpieczeństwa powszechnego;
9) utrata materiału zawierającego informacje niejawne.
Zamieszczone w ustawie o Policji wyliczenie nie ma charakteru zamkniętego i nie wskazuje wyczerpująco wszystkich czynów jakie mogą doprowadzić do wszczęcia przeciwko policjantowi postępowania dyscyplinarnego.
Nieprzestrzeganie zasad etyki zawodowej
Na funkcjonariuszu spoczywa także obowiązek przestrzegania zasad etyki zawodowej. Zasady etyki zawodowej zostały określone w załączniku do zarządzenia Nr 805 Komendanta Głównego Policji z 31 grudnia 2003 r. w sprawie "Zasad etyki zawodowej policjanta". Złamanie każdej z zasad określonych we wskazanym zarządzeniu może stanowić podstawę do pociągnięcia policjanta do odpowiedzialności dyscyplinarnej.
Z nieprzestrzeganiem zasad etyki zawodowej możemy mieć do czynienia zarówno w trakcie wykonywania obowiązków służbowych jak w czasie wolnym od służby. Policjantem jest się bowiem cały czas, a nie tylko w czasie służby.
---
Subskrybuj:
Posty (Atom)









